Pustynie to suche, gorące obszary, prawie całkowicie pozbawione dreszczów. Żyjący tam ludzie muszą znosić niedostatek żywności i wody. Lud San z pustyni Kalahari utrzymuje się polując na zwierzęta i zbierając rośliny. Lud San żyje w małych grupach liczących dwadzieścia lub mniej członków (jest to cecha charakterystyczna dla tego plemienia). Sanowie wykonują płaszcze zwane karosz, które zrobione są ze skór zwierzęcych.
Okrywają się nimi przed chłodami nocy, ponieważ noc na pustyni jest bardzo zimna. Koczownicy przenoszą ze sobą niewielki dobytek, tak jak jedzenie, naczynia i inne. Sanowie poszukują natomiast roślin wypełnionych wodą, takich jak melony tsama. Są one nieraz jedynym źródłem wody w ciągu dziewięciu miesięcy. Organizm kobiet San przystosował się do warunków, nie zachodzą one w ciąże w porze suszy co jest prawdziwym fenomenem i niepodważalnym dowodem na to, iż ewolucja istnieje. Sanowie zjadają każdy szczątek mięsa upolowanego zwierzęcia. Potrafią zgromadzić w swoim ciele więcej tłuszczu niż większość ludzi, a przy polowaniu używają oni łuków. Sanowie przechowują wodę w skorupach strusich jaj. Czasem te jaja zakopują; gdy wysychają rzeki i studnie, korzystają z tego zapasu wody. Skorupy mają jeden centymetr grubości i są dość twarde. Jak widzimy plemię te idealnie przystosowało się do bardzo ciężkich warunków, jakie bezwątpienia panują na tamtejszych ziemiach.
Copyright @ 2010 GEOGRAFIA